De inspiratie voor dit verslag werd opgedaan gedurende de wedstrijd. Als je wint zijn de dingen net wat leuker, kun je overal de lol van inzien en ben je een stuk ontspannender. Elf wedstrijden gespeeld, 1 gelijk, 10 verloren. Kortom: niet een goede balans. Hoog tijd om een keer een overwinning binnen te halen, dat was de gedachte voor aanvang van het duel.
Tegen Dunamis 3, een bekende van ons, vorig jaar 2x met 3-1 de boot in gegaan tegen deze gasten, eerder dit seizoen thuis verloren met 1-3. Met het setje wat we vorige week tegen de koploper hadden gehaald. Het positieve verslag wat we gelezen hadden van hen werd bij ons als adrenaline tot ons genomen. "Waarom wij laatste stonden werd door de koploper maar niet begrepen", deze zin was de drijfveer voor het resultaat wat we zouden gaan halen.
Eerste set, zij mochten beginnen met serveren ,gelijk een lekker punt via de welbekende brievenbus. Ikzelf die ons naar 5-0 liet uitlopen. Een aantal van onze tegenstanders die al een naar gevoel begonnen te krijgen. Helaas had onze tegenstander een speler die een goede sprongservice in huis had. Deze persoon, door ons vanwege zijn uiterlijk en manier van handelen ook wel liefkozend Dries R. genoemd, serveerde Dunamis 3 weer terug naar een 5-5 tussenstand. Geen man overboord, eigen spelletje blijven spelen. We merkten al snel dat deze heren een baaldag hadden opgenomen qua passing. Iedere service was voor hen wel lastig en werd via een aantal omwentelingen wel omgezet tot een punt voor ons. Dan is het toch vervelend dat we het tot 23-23 hebben moeten laten aankomen, side-out gespeeld, puntje via Robin op de diagonaal een driemansblok op midden en het 23-25. Het klinkt vaak zo eenvoudig, maar doe het maar even. Eerste set binnen en vaak is dat de opmars naar meer.
De 2e set speelden we bij vlagen erg slordig, op een bepaald moment staan we 17-11 achter. Veel onnodige fouten van onze kant waren hier debet aan, ballen die in het net worden gespeeld, uit worden gespeeld/geslagen of domweg niet goed werden gepasst. Gelukkig is Heren 2 enorm veerkrachtig en wisten we via een servicebeurt van Patrick de stand weer naar 17-17 te tillen. Met dank aan de afketsende ballen aan hun zijde, het moet gezegd. Helaas serveerde Patrick daarna net uit waardoor we toch weer tegen een (minimale) achterstand aan keken. Het opgedane vertrouwen de tendens in de score waren gelukkig genoeg motivatie voor ons om gewoon door te gaan met waar we mee bezig waren: scoren. Uiteindelijk trokken we met 22-25 de set naar ons toe.
Derde set, tja... gaan we dan voor de carnaval onze eerste wedstrijd winnen? Het is de vraag die iedereen zich in het hoofd wel moet hebben gesteld. Toch bleven we lekker onspannen spelen, optimaal gebruik maken van de slechte dag van Dunamis. Niet alle punten verdienden de schoonheidsprijs, af en toe hadden we nog wat moeite met de services van Dries. Maar al-met-al wisten we deze set met 21-25 binnen te trekken. Een afnemende tendens als je kijkt naar de punten van de tegenstander. Volgende set 20-25 of toch maar niet aan denken?
Dat laatste, geen gejuich vanwege onze eerste overwinning, die nu binnen was, maar het besef dat we deze heren een pandoering van 0-4 konden geven. Gewoon weer 0-0 en een nieuwe set. De tijd voor oogsten was aangebroken.
Al snel bleek het verzet van Dunamis 3 gebroken. In mum van tijd serveerden we ons naar een riante 12-2 voorsprong. Helaas vonden een aantal lieden van Dunamis het nodig om onze jonge spelverdeler even de les te lezen. Hij stond er in de 4e set in ten faveure van Victor. Wellicht een stukje historie van het nieuwjaarstoernooi. Toch lieten we ons hier ietwat door van de wijs brengen en werd de eindstand 17-25. Een beetje geflatteerd, want Dunamis deed geen enkel moment moeite om de punten nog te pakken, ze waren puur bezig met onze spelverdeler. De 'oei's' en 'ah's' vlogen ons om de oren. Een beetje jammer, want de mannen van Dries zullen nog alle zeilen moeten bijzetten om ons onder zich te houden. We staan nu op 2 punten, we ruiken bloed, we hebben het besef te pakken dat we erin kunnen blijven en die gedachte werkt als een rode lap voor al onze tegenstanders.
Woensdag Jola Olympus, hopelijk kunnen we 2010 een goed vervolg geven tegen hen!
[ Terug naar overzicht ]
Tegen Dunamis 3, een bekende van ons, vorig jaar 2x met 3-1 de boot in gegaan tegen deze gasten, eerder dit seizoen thuis verloren met 1-3. Met het setje wat we vorige week tegen de koploper hadden gehaald. Het positieve verslag wat we gelezen hadden van hen werd bij ons als adrenaline tot ons genomen. "Waarom wij laatste stonden werd door de koploper maar niet begrepen", deze zin was de drijfveer voor het resultaat wat we zouden gaan halen.
Eerste set, zij mochten beginnen met serveren ,gelijk een lekker punt via de welbekende brievenbus. Ikzelf die ons naar 5-0 liet uitlopen. Een aantal van onze tegenstanders die al een naar gevoel begonnen te krijgen. Helaas had onze tegenstander een speler die een goede sprongservice in huis had. Deze persoon, door ons vanwege zijn uiterlijk en manier van handelen ook wel liefkozend Dries R. genoemd, serveerde Dunamis 3 weer terug naar een 5-5 tussenstand. Geen man overboord, eigen spelletje blijven spelen. We merkten al snel dat deze heren een baaldag hadden opgenomen qua passing. Iedere service was voor hen wel lastig en werd via een aantal omwentelingen wel omgezet tot een punt voor ons. Dan is het toch vervelend dat we het tot 23-23 hebben moeten laten aankomen, side-out gespeeld, puntje via Robin op de diagonaal een driemansblok op midden en het 23-25. Het klinkt vaak zo eenvoudig, maar doe het maar even. Eerste set binnen en vaak is dat de opmars naar meer.
De 2e set speelden we bij vlagen erg slordig, op een bepaald moment staan we 17-11 achter. Veel onnodige fouten van onze kant waren hier debet aan, ballen die in het net worden gespeeld, uit worden gespeeld/geslagen of domweg niet goed werden gepasst. Gelukkig is Heren 2 enorm veerkrachtig en wisten we via een servicebeurt van Patrick de stand weer naar 17-17 te tillen. Met dank aan de afketsende ballen aan hun zijde, het moet gezegd. Helaas serveerde Patrick daarna net uit waardoor we toch weer tegen een (minimale) achterstand aan keken. Het opgedane vertrouwen de tendens in de score waren gelukkig genoeg motivatie voor ons om gewoon door te gaan met waar we mee bezig waren: scoren. Uiteindelijk trokken we met 22-25 de set naar ons toe.
Derde set, tja... gaan we dan voor de carnaval onze eerste wedstrijd winnen? Het is de vraag die iedereen zich in het hoofd wel moet hebben gesteld. Toch bleven we lekker onspannen spelen, optimaal gebruik maken van de slechte dag van Dunamis. Niet alle punten verdienden de schoonheidsprijs, af en toe hadden we nog wat moeite met de services van Dries. Maar al-met-al wisten we deze set met 21-25 binnen te trekken. Een afnemende tendens als je kijkt naar de punten van de tegenstander. Volgende set 20-25 of toch maar niet aan denken?
Dat laatste, geen gejuich vanwege onze eerste overwinning, die nu binnen was, maar het besef dat we deze heren een pandoering van 0-4 konden geven. Gewoon weer 0-0 en een nieuwe set. De tijd voor oogsten was aangebroken.
Al snel bleek het verzet van Dunamis 3 gebroken. In mum van tijd serveerden we ons naar een riante 12-2 voorsprong. Helaas vonden een aantal lieden van Dunamis het nodig om onze jonge spelverdeler even de les te lezen. Hij stond er in de 4e set in ten faveure van Victor. Wellicht een stukje historie van het nieuwjaarstoernooi. Toch lieten we ons hier ietwat door van de wijs brengen en werd de eindstand 17-25. Een beetje geflatteerd, want Dunamis deed geen enkel moment moeite om de punten nog te pakken, ze waren puur bezig met onze spelverdeler. De 'oei's' en 'ah's' vlogen ons om de oren. Een beetje jammer, want de mannen van Dries zullen nog alle zeilen moeten bijzetten om ons onder zich te houden. We staan nu op 2 punten, we ruiken bloed, we hebben het besef te pakken dat we erin kunnen blijven en die gedachte werkt als een rode lap voor al onze tegenstanders.
Woensdag Jola Olympus, hopelijk kunnen we 2010 een goed vervolg geven tegen hen!